Lata 1988 – 1990

1988
Światowa premiera najnowszego przedstawienia T. Kantora Nigdy tu już nie powrócę w Piccolo Teatro Studio w Mediolanie (23 IV 1988).
Teatr Cricot 2 prezentuje: Niech sczezną artyści w San Marino (Teatro Nuova Dogana) i w Salerno (Teatro ?A?) oraz Nigdy tu już nie powrócę w Berlinie Zachodnim (Akademie der Künste), Nowym Jorku (La MaMa ETC), Paryżu (Centre Georges Pompidou), Palma de Mallorca (Teatro Auditorium), Tuluzie (Théâtre Garonne) i w Lyonie-Villeurbanne (Théâtre National Populaire).
Cricotage Maszyna miłości i śmierci w Helsinkach i w Vaasa.
Wraz z międzynarodową grupą aktorów mimów i lalkarzy przygotowuje w Institut International de la Marionette w Charleville-Mézieres cricotage Un tres courte leçon (16 VIII ? 10 IX 1988).
Wystawa najnowszych obrazów T. Kantora „Dalej już nic” (Cricoteka, Kraków, 5 III 1988).

1989
Teatr Cricot 2 prezentuje Nigdy tu już nie powrócę w Montpellier (Théâtre des Treize Vents), Lille (Théâtre Roger Salengro), Barcelonie (Mercat de les Flors), Madrycie (Teatro Albéniz), Rzymie (Teatro Il Vascello), Lizbonie (Grand Auditorium de la Foundation Gulbenkian) i w Norymberdze (Tafelhalle).
Pokazy Umarłej klasy, Wielopola-Wielopola, Niech sczezną artyści i Nigdy tu już nie powrócę na Festiwalu Teatru Cricot 2 w Paryżu (maj-czerwiec). Międzynarodowe sympozjum „Tadeusz Kantor, peintre, homme de théâtre, ses résonances a la fin du XX siécle” w Centre Georges Pompidou w Paryżu (29-30 VI), ponadto wystawa malarstwa T. Kantora „Plus loin, rien” („Dalej już nic”) w Galerie de France (22 VI ? 1 IX) oraz wystawa „Tadeusz Kantor. Le Voyage” w Centre Georges Pompidou.
W Krakowie rozpoczynają się próby do Dziś są moje urodziny.

1990
Teatr Cricot 2 prezentuje: Nigdy tu już nie powrócę w Krakowie (Teatr Stary), Warszawie (Klub Stodoła) i w Tokio (Parco Theatre) oraz Umarłą klasę w Salerno (Teatro Capitol), Bari (Teatro Petruzelli) i w Reykjaviku.
W Awinionie prowadzi warsztaty dla grupy młodych artystów, z którymi przygotowuje cricotage O douce nuit.
Próby do Dziś są moje urodziny w Krakowie i w Tuluzie.
W Krakowie polsko-francuskie sympozjum „Sztuka i wolność” poświęcone twórczości T. Kantora (9-11 IV 1990).
Wystawa rysunków w Galerie Poll w Berlinie Zachodnim.
Wystawa rysunków, obrazów i obiektów teatralnych T. Kantora w galerii Spicchi dell’Est w Rzymie (11 VI ? 20 VII).

Tadeusz Kantor umiera 8 grudnia 1990 r. w Krakowie. Pochowany zostaje 14 grudnia na cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Premiera jego ostatniego spektaklu Dziś są moje urodziny (Aujourd’hui c’est mon anniversaire), dokończonego już przez zespół Teatru Cricot 2, odbywa się w Théâtre Garonne w Tuluzie (1 I 1991) oraz w Centre Georges Pompidou w Paryżu (21 I 1991).

 

Oprac. Józef Chrobak
Oprac. działu: Jolanta Kunowska