O cricotece
|
|
|
Tadeusz Kantor, "Mój pomnik", 1990 własność prywatna, fot. Cricoteka
|
Istniejący od 1980 roku Ośrodek Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora Cricoteka (przy ul. Kanoniczej 5, obecnie siedziba Archiwum ), początkowo działający jako Ośrodek Teatru Cricot 2 założony został z inicjatywy samego artysty. Przez blisko 10 lat tworzył instytucjonalne podstawy do funkcjonowania kantorowskiego teatru, pełniąc równocześnie rolę "Żywego Archiwum" twórczości teatralnej Kantora, dla zachowania jego idei "nie w martwym systemie bibliotekarskim, lecz w umysłach i wyobraźni następnych pokoleń". Zgodnie z testamentem Mistrza zadanie to realizuje nadal Cricoteka jako swój podstawowy, najważniejszy cel statutowy, bazując na powstałym i przechowywanym w Krakowie unikalnym zbiorze kilkuset obiektów oraz kostiumów ze spektakli Teatru Cricot 2, pism teoretycznych, rysunków i projektów Kantora, rejestracji wideo, dokumentacji fotograficznej, wreszcie tysięcy wielojęzycznych recenzji, czasopism, książek - plonu wieloletnich wędrówek Tadeusza Kantora i jego aktorów, który stale jest rozbudowywany o nowe pozycje i naukowo opracowywany. Cricoteka jest specyficzną instytucją, pełniącą równolegle funkcję archiwum, "muzeum", galerii i placówki naukowej.
Rodzajem "aneksu" Cricoteki jest Galeria-Pracownia Tadeusza Kantora działająca od 1995 r. W tym mieszkaniu - pracowni Tadeusz Kantor w latach 1987-1990 tworzył ostatnie dzieła swojego życia. Obok tego "Biednego Pokoiku Wyobraźni", funkcjonuje niewielka galeria.
Galeria Krzysztofory prowadzona przez Cricotekę wspólnie ze Stowarzyszeniem Artystycznym Grupa Krakowska jest od lat miejscem stałych prezentacji wystaw związanych z różnymi aspektami twórczości i życia Tadeusza Kantora.