Wystawa w KUMU Muzeum w Tallinie

TADEUSZ KANTOR - POLSKI AWANGARDYSTA I REFORMATOR TEATRU

9 wrzesień – 18 grudzień 2011
 
Kuratorzy: Ellu Maar, Józef Chrobak

Image

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Od 9 września można będzie oglądać w Kumu Art Muzeum wystawę wybitnego, nieżyjącego polskiego artysty – Tadeusza Kantora. Ławki, manekiny z „Umarłej klasy”, obiekty i maszyny z „Wariata i zakonnicy”, „Nadobniś i koczkodanów” oraz kilka obrazów artysty, a także kilkanaście jego „teatralnych”  rysunków zaprezentowanych zostanie po raz pierwszy publiczności estońskiej na wystawie zorganizowanej we współpracy z Cricoteką – Ośrodkiem Dokumentacji Sztuki Tadeusza Kantora w Krakowie oraz Ambasadą Rzeczypospolitej Polskiej w Tallinie.
Pomimo tego iż wystawa obejmuje jedynie okres piętnastu lat twórczości artysty (1960-1975), pokazywany na niej materiał doskonale przybliża widzom całość, niezwykle bogatej i różnorodnej sztuki Tadeusza Kantora.
Wystawę otwiera zrekonstruowany w latach 80-tych fragment dekoracji do spektaklu „W małym dworku” zrealizowanego przez Kantora, na podstawie sztuki Stanisława Ignacego Witkiewicza, w 1961 roku w krakowskiej Galerii Krzysztofory. To przedstawienie należało do nurtu „teatru informel”, który wyrósł z malarstwa informel, którym Kantor interesował się już od połowy lat 50-tych.
Uwagę przyciągają centralnie usytuowane dwa obiekty teatralne z późniejszych przedstawień Cricot 2: „Szatnia” z „Nadobniś i koczkodanów” (1973) oraz ławki szkolne z manekinami uczniów i pedlem z najsłynniejszego spektaklu Tadeusza Kantora jakim była niewątpliwie „Umarła klasa” (1975).
Wystawę zamyka „Maszyna Aneantyzacyjna” z „Wariata i zakonnicy” (1963) – obiekt kumulujący w sobie całą filozofię i problematykę teatru Kantora, który artysta określił mianem „teatru zerowego”.
Do prawdziwych wynalazków Kantora należy emballage (pochodzący od francuskiego słowa: opakowanie), nawiązujący do techniki kolażu. Krążąc między figuracją i abstrakcją, w połowie lat 60-tych artysta zaczyna przyklejać do obrazów różne przedmioty, opakowania, parasole…  Kilka takich obrazów prezentuje obecna wystawa. Parasol jako zasadniczy element obrazu zaistniał w twórczości Kantora niezwykle wyraźnie. W 1970 roku w warszawskiej Galerii Foksal przeprowadził artysta akcję zatytułowaną „Multipart”. Wykonano wówczas 40 jednakowych egzemplarzy obrazu według jego wskazówek. Następnie wszystkie egzemplarze sprzedano. Nabywcy uzyskali na piśmie uprawnienia do dowolnego postępowania z nabytym egzemplarzem obrazu: mogli go przemalować, podziurawić, spalić, sprzedać, itp. Grupa studentów Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej postanowiła zakupiony przez siebie obraz najpierw ponieść jako transparent w pochodzie 1-majowym - przez centrum Warszawy w otoczeniu czerwonych transparentów i szturmówek, przed portretami ówczesnych przywódców Partii i Państwa, a następnie uroczyście zakopać. Wydarzenie to utrwalił film Krzysztofa Kubickiego i Marka Młodeckiego, który stanowi doskonałe uzupełnienie prezentowanych na wystawie prac artysty. 
Na wystawie nie zabraknie również video-prezentacji - niektóre z nich zaprezentowane zostaną po raz pierwszy. Będą też nieznane fotografie, m.in. z „W małym dworku”, „Szewców” – wystawionych przez Kantora w Paryżu w 1972 roku i mało znanych realizacji operowych artysty, jak na przykład „Don Kichot” Masseneta. 


Gospodarzem wystawy zorganizowanej we współpracy z Cricoteką jest KUMU Art Museum w Tallinie.
Partner wystawy: Ambasada RP w Tallinie.
Projekt realizowany w ramach programu "Ja, kultura. Promocja kultury polskiej za granicą"
Patronat Honorowy nad wystawą: Minister Kultury i Dziedzictwa Narodowego Bogdan Zdrojewski

Image