Powrót Odysa, 1944 – Credo

„Nie ogląda się dzieła teatru
jak obrazu
dla estetycznych wzruszeń,
ale przeżywa się je konkretnie.
Nie mam żadnych sztucznych kanonów,
Nie czuję się związany z żadną epoką przeszłą,
są one dla mnie nieznane i nie ciekawią mnie.
Czuję tylko wielkie zobowiązanie wobec epoki, w której
żyję i wobec ludzi żyjących obok mnie.
Wierzę, że jedna całość może pomieścić barbarzyństwo
obok subtelności, tragizm obok rubasznego śmiechu, że
całość powstaje kontrastami i im kontrasty są większe
całość staje się namacalniejsza,
konkretniejsza,
żywsza.(…)”

(Tadeusz Kantor, Metamorfozy. Teksty o latach 1938 – 1974, wybór i opracowanie Krzysztof Pleśniarowicz, Cricoteka, Księgarnia Akademicka, Kraków 2000, s. 62)