Powrót Odysa, 1944 – Powrót Odysa III

IX sekwencja spektaklu: Odys podejmuje łuk... scena zbiorowa fot. Zbigniew Brzozowski

IX sekwencja spektaklu: Odys podejmuje łuk… scena zbiorowa fot. Zbigniew Brzozowski

„Odys musi powrócić NAPRAWDĘ.
Byłoby nieuczciwością stwarzać w tym celu jakąś obłudną iluzję Itaki.
Wszystko wokół niego musi być wielkie, wszystko musi być powiedziane
poważnie, bez osłonek.
Byłoby czymś małodusznym sporządzać dla wielkiej Odysowej tragedii
kolumny papierowe i morze ze szmat. Chcę aktorów umieścić na prostych
pakach, drabinach czy krzesłach – odebrać im w odpowiednich
momentach kostiumy – zrezygnować z wartości estetycznych – wprowadzić  p r z y p a d k o w o ś ć,
a nawet b e z ł a d – aby powrót stał się jak najbardziej konkretny.
Odys powraca na  s c e n ę  i na scenie z mozołem stwarza sobie iluzję Itaki.
Musi się raz w końcu zerwać w teatrze z estetyzowaniem.
Teatr jest terenem, gdzie prawa sztuki ścierają się z przypadkowością życia i z tego wynikają najsilniejsze konflikty. (…)”

(Tadeusz Kantor, Metamorfozy. Teksty o latach 1938 – 1974, wybór i opracowanie Krzysztof  Pleśniarowicz, Cricoteka, Księgarnia Akademicka, Kraków 2000, s.73-74)