Anita Wach i Bojan Jablanovec / Sto Toastów Dla Nieżyjącego Artysty

Anita Wach i Bojan Jablanovec
Sto Toastów Dla Nieżyjącego Artysty

 

Każda metafizyka musi mieć swoją fizykę
Tadeusz Kantor

Nikt nie rodzi się artystą. Możesz jedynie umrzeć jako artysta
Boris Kadin, What Joseph Beuys told me while I was lying dead in his lap, Via Negativa, 2009

 

Sto plastikowych kubków w szampanem. Sto papierowych talerzyków z deserami. Sto kwadratowych serwetek. Sto toastów. I on, Artysta. Martwy Artysta. Metafizyczny. Postfizyczny. Po drugiej stronie my: Ci, którzy go znali osobiście, Ci, którzy znają jego prace, Ci, którzy coś, kiedyś o nim kiedyś słyszeli, Ci, którzy chcieliby sie czegoś o nim dowiedzieć i Ci, którzy usłyszą o nim pierwszy raz w życiu. Wszyscy jesteśmy tu po to, żeby wznieść toast ku Jego czci; toast polukrowany jak kawałki ciast na talerzykach i musujący zachwytem jak bąbelki serwowanego szampana. I oto dumny Artysta z wielką ostrożnością przechadza się pomiędzy pełną słodyczy zastawą. Na jego ustach utrzymuje się delikatny uśmiech, a twarz promienieje  zadowoleniem. Artysta stara się  utrzymać powagę i zachowywać odpowiednio do rangi i pozycji jaką mu/jej wyznaczono. Stara się powstrzymać swój sarkazm i ukryć ironię. Stara się uniknąć błędnych skojarzeń i stwierdzeń typu: tylko martwy artysta jest dobrym artystą. Wkłada wielki wysiłek, aby wyglądać na zrelaksowanego/zrelaksowaną. Nie może przecież utknąć gdzieś na peryferiach sceny, poza uwagą widzów. Musi  kroczyć dalej. Wieczność stoi przed nim otworem, a tam wcale nie ma odpoczynku. „Każda metafizyka musi mieć swoją fizykę” – powtarza w myślach, starając się powstrzymać cyniczny uśmiech. I nieuchronnie, krok po kroku, Artystka znika w odmętach wieczności.

 

Spektakl współtworzony przez Anitę Wach i Bojana Jablanoveca
Choreografia, wykonanie: Anita Wach
Koncept, reżyseria: Bojan Jablanovec
Produkcja: Via Negativa, koproducent: Maat Festiwal, partner: JaJaJa NeNeNe

Przy wsparciu Ministerstwa Kultury Republiki Słowenii, Urzędu Miasta Ljubljana, Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, VII edycja MAAT Festival

 

 

Anita Wach – tancerka, choreografka, performerka i nauczycielka tańca współczesnego. Wieloletnia tancerka w Śląskim Teatrze Tańca Jacka Łumińskiego (1996-2003) – jednym z niewielu w Polsce zawodowych teatrów tańca. Na początku 2004 roku dołączyła do zespołu warszawskiego Teatru Bretoncaffe, realizując wspólnie projekty SLAM.IN, SLAM.OUT (2004) oraz Taniec śniącego ciała (2006), Tańcząc Sarę Kane (2007), Manifest Jaszczurki (2007), Topinambur (2008), Dion.Is.Us (2009), Ja Agaue (2010). Stypendystka Pro Helvetii, Mobile Academy (2006) oraz Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2011). Rezydentka Centrum Choreograficznego Zollwerein w Essen (udział w projekcie Ewy Jaros Yi-Ya). Brała udział w polsko-izraelskich projektach: improwizacyjnym Blind date i interdyscyplinarnym (wideo i taniec), współorganizowanych przez Artstations Foundation (2008). Autorka projektów solowych: INCH 1,5 (zrealizowanego w ramach programu rezydencyjnego „Solo Projekt” w Poznaniu w 2006 roku) performansu V` z premierą w Warszawie oraz improwizowanego solo on/off prezentowanego na MAAT Festival. Współautorka spektakli: weast.com, którego prapremiera odbyła się podczas Warszawskiej Nocy Tańca (2008) oraz w/restless (koprodukcja Fundacji Ciało Umysł i Open Latitude, 2012). Współpracuje z Teatrem Via Negativa w Ljubljanie, gdzie zrealizowała solowy spektakl Oops (koprodukcja z NRW Dusseldorf, Art Stations Foundation, Poznań 2012). W 2013 powołała zespół Kwartet Patetyczny, z którym zrealizowała spektakl gloria! (zrealizowany w ramach Gdańskego Festiwalu Tańca). Pracuje oraz uczy tańca i jogi w Warszawie.

 

Bojan Jablanovec – słoweński reżyser teatralny, założyciel i dyrektor artystyczny międzynarodowego kolektywu Via Negativa w Ljubljanie. Ukończył Wydział Reżyserii na Akademii Teatralnej. Tworzył spektakle na deskach Teatru Narodowego w Ljubljanie oraz innych publicznych teatrach w Słowenii. Od 1999 roku realizuje własne wizje artystyczne poprzez systematyczne budowanie spójnej metody twórczej oraz współpracę z wieloma artystami ze Słowenii i innych krajów. Jego prace powstałe w ramach projektu Via Negativa prezentowane były na wielu międzynarodowych festiwalach, między innymi na Biennale w Wenecji. Od lat prowadzi roczne Laboratorium twórcze dla wszystkich zainteresowanych nowymi strategiami w sztuce performansu; regularnie zapraszany jest na warsztaty z autorskiej metody twórczej.